Laburo España: 250.000 ofertas de empleo

De la paternidad y otras efervescencias

Jueves, 24 de noviembre de 2005

Coma o vento que brúa


Celso Emilio Ferreiro (Celanova, 1912-Vigo, 1979)

MENSAXE DENDE O SILENZO

Ti ben sabes, amigo, o gran segredo
dise tempo que pasa e que nos moe
cun rodicio de sombras,
sen mañá e sen onte.

Nas nosas mans de lama nada queda,
todo se nos desfai, todo nos foxe
coma o vento que brúa,
coma a auga que corre.

Non somos máis que cousas
con diferentes nomes:
camiño, verme, folla,
estrela, arbre, home.

Cousas
que o tempo ha de pór podres.

E mentras tanto
de ningures para lonxe,
igual que toupas imos cegamente
furando o longo túnel dunha noite
que endexamais ten fin; sempre furando
sen máis norte que a morte.

Preguntas e preguntas e preguntas,
decote a preguntar. Ninguén responde.


MENSAJE DESDE EL SILENCIO

Tú bien sabes, amigo, el gran secreto
de ese tiempo que pasa y que nos muele
con un rodicio de sombras
sin mañana y sin ayer.

En nuestras manos de barro nada queda,
todo se nos deshace, todo nos huye,
como el viento que brama,
como el agua que corre.

No somos más que cosas
con diferentes nombres:
camino, verme, hoja,
estrella, árbol, hombre.

Cosas
que el tiempo ha de pudrir.

Y mientras tanto
de ningún lugar hacia lejos,
igual que topos vamos ciegamente
agujereando el largo túnel de una noche
que jamás tiene fin, siempre agujereando
sin más norte que la muerte.

Preguntas y preguntas y preguntas,
constantemente preguntando. Nadie responde.

Por: Duarte Manzalvos | Favoritos | Comentarios (6) | Referencias (0)

Comentarios

De los poemas que he leído de Celso Emilio Ferreiro, éste es de los que más me han gustado. Siempre le asocio a un tipo de poesía más politizada y predecible, pero es verdad, también tiene joyas como ésta.

Laura | 24-11-2005 13:36:05

Sin duda una joya. Muy hermoso. Las preguntas. Habrá que hacer silencio para escuchar las preguntas. Porque el ruido, ego soberbio, sólo pretende respuestas, y nada responde en realidad.

Saludos muchos, Duarte.

Fhedossi | 24-11-2005 15:33:19

Sin duda una joya. Muy hermoso. Las preguntas. Habrá que hacer silencio para escuchar las preguntas. Porque el ruido, ego soberbio, sólo pretende respuestas, y nada responde en realidad.

Saludos muchos, Duarte.

Fhedossi | 24-11-2005 15:33:21

Sin duda una joya. Muy hermoso. Las preguntas. Habrá que hacer silencio para escuchar las preguntas. Porque el ruido, ego soberbio, sólo pretende respuestas, y nada responde en realidad.

Saludos muchos, Duarte.

Fhedossi | 24-11-2005 15:33:22

Curiosa poesia, que forma de describir lo que somos y a donde vamos todos...
En ocasiones con el silencio se dice más que con una palabra.

Gracias por acordarte de mi y mi Blog. Besitos.

aprendiz_ | 25-11-2005 20:44:50

mmm no conocía a este poeta y me ha gustado muchísimo.
"... no somos más que cosas
con diferentes nombres..."

Besos!

almena | 26-11-2005 00:58:24

Comentar


Recordar datos

LaInformacion.com lainformacion.com - Medio Oficial de los Premios Bitacoras 2009